Koreańska strona GameMeca opublikowała obszerny artykuł na temat wrażeń z Starcrafta II.

Poniżej prezentujemy wszystkie najważniejsze fakty i stwierdzenia, jaki owy artykuł zawierał:

• Mieliśmy okazję pograć jedynie 45 minut, ale to wystarczyło, aby dać nam pewien obraz gry.
• Gra sprawia wrażenie kontynuacji wspaniałości Starcraft i Brood War.
• Obawialiśmy się, że przeniesienie gry z 2D do 3D zwiększy znacząco czas ładowania i przerwę pomiędzy zalogowaniem i rozpoczęciem gry na multiplayer. Okazało się, że niepotrzebnie – gra umożliwiała łączenie się poprzez numery IP, a po wybraniu mapy i utworzeniu rozgrywki możliwe było dodanie komputerów lub czekanie na innych graczy. Po wybraniu opcji start – zaskoczenie – nie było prawie w ogóle czasu ładowania, gra rozpoczęła się niemal natychmiast.
• Równie zaskakująca była prędkość rozgrywki. Wszystko działo się blisko 1.5 raza szybciej niż w obecnym Starcrafcie, co spowodowało, że miałem problemy z wykorzystaniem wszystkich surowców i oglądaniem wszystkich walk (za szybko się kończyły).
• Grafika nie przebije prawdopodobnie tej z nowego Warhammera, co nie znaczy, że jest brzydka. Wręcz przeciwnie – wszystko jest dopieszczone. Pełno jest szczegółów, animacje są niesamowicie dopracowane. Nie ma żadnych problemów podczas microwania, wszystko jest przejrzyste.
• Grafika jest bardzo ładna, można powiedzieć, że nieskazitelna. Zmiana kolorystyki z ciemnej i szarej na bardziej kolorową absolutnie nie odebrała Starcraftowi II klimatu.
• Niestety można było odnieść wrażenie, że wszystko dzieje się za szybko – bitwy były szybkie, animacje nie rzucały się w oczy, a ciała pokonanych jednostek bardzo szybko znikały z pola walki. Przez to ciężko było ekscytować się konkretną walką. Jest to pewnie podyktowane chęcią umożliwienia odpalenia gry na słabszych komputerach.
• Podsumowując - grafika nie jest cudowna, jest za to niesamowicie przejrzysta i przyjemna dla użytkownika. Z całą pewnością jest nakierowana na dobre działanie gry, zwłaszcza w pro-gamingu.
• Bardzo podobało mi się unowocześnienie interfejsu. Możliwość automatycznego wysyłania robotników na surowce wraz z faktem, iż grupka robotników wysłanych na jeden kryształ, potulnie rozchodzi się od razu na jak największą ich ilość, była bardzo przydatna.
• Zwiększono ilość jednostek, które można przypisać do jednej grupy z 12 do 24. Dodatkowo, jeśli chcemy np. przypisać 25 Zealotów do klawisza „1”, odpowiednie ikonki na ekranie pokazywały, że 24 było przypisanych do grupy 1, a 1, który pozostał, do grupy 2. Każda grupa ma swoją ikonę na ekranie, co ułatwia wybór jednostek.
• Można wybierać kilka budynków i przypisywać je do grup, ale... Kiedy wybierzemy np. 10 Gatewayów i chcemy stworzyć 10 Stalkerów, musimy 10 razy kliknąć przycisk produkcji tej jednostki. Podobnie wyglądała sprawa przy ulepszaniu jednostek – np. Hydralisków do Lurkerów. Początkowo było to denerwujące, ale potem okazało się, że dzięki temu mogłem stworzyć dokładnie tyle jednostek, ile chciałem. Nie potwierdzono, czy zaklęcia działały w ten sam sposób.
• Gra bardzo przejrzyście informuje o wszystkich wydarzeniach – trasy jednostek (przy użyciu Shift + ppm) są obrazowane przez zieloną linię – dotyczy to ruchu i ataku. Unowocześniono także kontakt z innymi graczami oraz powiadomienia na minimapie. Sygnał alarmowy po kliknięciu zabierał cię tam, gdzie trzeba.
• Dodano naprawdę dużo nowych jednostek i rozwiązań, ale ogólny zamysł gry nie uległ zmianie – zbierz jak najwięcej surowców, zrób jak najwięcej wojska, dobrze je kontroluj. Te 3 warunki skutecznego grania nie uległy zmianie.
• Robotnicy przynosili po 5 kryształu i po 4 gazu na wycieczkę. Zwiększono jednakże ich prędkość ruchu. Na początku zaczynamy z 6 a nie 4. Do gejzeru w dalszym ciągu może wejść tylko 1 robotnik jednocześnie. Zaczynamy jednak z 2 gejzerami, co zwiększa wydobycie gazu. W centrum mapy są żółte kryształy, które dają 7 surowca na wycieczkę.
• Zwiększono poziom trudności AI – w mojej pierwszej grze dostałem łomot od komputera ustawionego na poziomie HARD.
• W środkowej fazie gry (mid-game) wiele jednostek odżywa za pomocą ulepszeń. Wszystkie jednostki mają swoje role, zalety i słabości. Np. Thor jest niesamowicie skuteczny w niszczeniu Ultralisków, ale za to słaby w konfrontacji z Hydraliskami/Lurkerami.
• Zrozumienie zależności pomiędzy pancerzami i atakami jest kluczowe dla zwycięstwa.
• W Starcraft II bardzo ważne jest też odpowiednie wykorzystanie terenu – np. poprzez użycie jednostek, które mogą przeskakiwać ponad klifami (jak Reaper).

Podsumowanie: gra prezentuje się świetnie. Odnoszę wrażenie, że zaspokoi oczekiwania pro graczy jak i tych, którzy chcą sobie pograć od czasu do czasu. 

Na jednym ze screenów widać nowy model Infestora:

Źródło: Sclegacy.com